Tot aan Cuzco hebben we regelmatig deze foto opgezocht. De kaart die we hebben is niet altijd even goed.
We wisten dat we gingen klimmen, maar dat het zo heftig ging zijn... Op één dag van 600 m naar 2400 m. Het voelt goed om af en toe even achterom te kijken.
Bergen
De tent hebben we al weer ingepakt, maar hier hebben we voor het eerst gekampeerd. Op het schoolterrein van de school. Veel meer dan een school is er in dit dorp ook niet. Er zijn nog geen tien huizen en een klein winkeltje waar we water en heel droog brood kopen.
Zoutvlaktes
Pampa Galleras
Op 3990 meter komen we een plek tegen om even wat te eten. We hebben hierna nog zes kilometer te gaan. Omhoog? Omlaag? Eerst maar even de maagjes vullen.
We maken hier nog even wat rijst met melk(poeder) rozijnen, kaneel en suiker. Mmmmmm. Dankzij de lampjes konden we wat zien en dankzij drie truien en een jas hadden we het niet heel koud.
We maken hier nog even wat rijst met melk(poeder) rozijnen, kaneel en suiker. Mmmmmm. Dankzij de lampjes konden we wat zien en dankzij drie truien en een jas hadden we het niet heel koud.
Zoek de verschillen.
Vicuñas. Deze dieren leven op de hoogvlaktes rond Pampa Galeras. Ze zijn heel schuw en kwetsbaar. Hier, op bijna 4000 meter hoogte hebben ze geen natuurlijke vijanden.
Ze worden hier gefokt en gekoesterd. Een kilo net geschoren wol levert 300 dollar op. Schoongemaakt gaat de prijs naar 600 dollar per kilo. De wol is uitzonderlijk zacht en warm en één vicuña geeft maar weinig wol. Gelukkig is door alle inspanningen van regering en boeren hun aantal in de laatste paar jaar verzesvoudigd.
Fabrieken om de wol te verwerken zijn te kapitaalintensief voor dit land. Daarom wordt de gewassen wol verkocht aan fabrieken in de VS.
Puquio
Deze alpaca rende achter ons aan en poseerde prachtig voor ons. Direct nadat wij de foto hadden gemaakt hobbelde hij weer weg.
Duidelijk
Akkers. De mensen gaan hier te voet, per bus of in de laadbak van een vrachtwagen naar toe om te werken.
Deze vrouw zit hier terwijl haar koeien langs de weg grazen. Ze kijkt uit over haar dorp. "Jonge mensen trekken hier weg. Ze willen naar Ica, Lima of naar Spanje." Toch geven de mensen en ook de kinderen die hier in kleine, afgelegen dorpen wonen ons juist de indruk blij en gelukkig te zijn.
Altiplano Norte
Pauze in de klim met soep en coca-thee tegen hoogteziekte.
Supporters
Altiplano Norte, 4450 m
Op zoek naar een slaapplaats
Overnachting in Negro Mayo. Ons werd een slaapplaats aangeboden door een familie van Alpaca herders. Bij aankomst lagen in de voorkamer nog een grote stapel Alpaca huiden, een bak levers en een Alpaca-kop. Ze werden voor ons weggehaald maar de geur bleef achter.
Diep in onze slaapzakken vielen wij bij -5 graden in slaap.
Abancay
Na 4500 meter klimmen vroegen we ons af of we hier wel echt naar beneden mochten.
Een rustige afdaling stroomafwarts langs de rivier.
Indiaan aan het eten
Een groepje meisjes springt touw op de Plaza de Armas nadat ze uit school komen.
Terwijl wij in een pizzatent twee familie-pizza's naar binnen werken komt een van de meisjes naar binnen en vraagt ons om de foto. We beloven haar deze op te sturen en bieden haar een stuk pizza aan. Gretig neemt ze dit aan: "Dit heb ik nog nooit geproefd."
