Curahuasi



Schoolkinderen wandelen naar huis. Op weg naar boven halen we ze na elke haarspeldbocht steeds in omdat zij de steile wandelroute kunnen nemen. Een jonge herder vertrok tegelijk met ons met twee koeien. Hij legt dezelfde route af als wij, van Abancay (2400 m) over de bergpas (4000 m) naar Curuhuasi. Tijdens een pauze halverwege de klim komt hij ons tegemoet: "Jullie hebben gewonnen". Wij op onze superfiets, hij te voet. Hmmm.

Heerlijke soep. Gemakshalve gingen wij ervanuit dat het niet de bedoeling was het kippenpootje op te eten.

Cuzco


Na de derde heftige klim vanaf Abancay mogen we eindelijk Cuzco indalen.
	Cuzco, Plaza de Armas. Welverdiende rust
De afgelegde route tot nu toe. Schaal 1:1.500.000
	Georgine verheugt zich op haar eerste rustdag.
Eerste echte cappuccino.
	Terwijl ouders van alles verkopen op de kunstmarkt op Plaza San Blas weten de kinderen zich prima te vermaken. Bijvoorbeeld met een stuk wc papier.
Zomaar een straatje in Cuzco (San Blas)

	De treinrit van Poroy naar Machu Picchu duurde zo'n drie uur.

	Alleen de eerste 400 mensen die zich melden mogen de Wayna Picchu beklimmen met super uitzicht over Machu Picchu. Wij waren nummer 402 en 403.
Wij verwachtten dat condors beesten met een spanwijdte van minstens anderhalve meter waren. Het bleken de vrolijk gekleurde kraaien te zijn die we al honderd keer hadden gezien.